از لطفعلى خان دست بكشد و الا اقارب ايشان در معرض هلاكت و اموالشان قرين خسارت خواهد آمد ، چون لشكريان لطفعلى خان اين شنيدند از دور او متفرق گرديدند و او با چند نفرى به طرف ابو شهر رفت . مع القصه حاجى ابراهيم خان به حضرت شهريار آقا محمد خان عريضه نگاشته و معروض داشت كه شهريار از بهر ضبط خزاين لطفعلى خان و صيانت مردم فارس سردارى و سپاهى مقرر دارد ، آقا محمد خان ميرزا رضا قلى نوائى منشى الممالك متخلص به سلطانى را بفرمود تا در اصفهان به حضرت وليعهد آمد و شاهزاده مصطفى خان - را با سه هزار كس با او يار كرده به اتفاق به شيراز آمدند ، بعد از ورود به شهر ميرزا رضا قلى خان اموال و اثقال لطفعلى خان را حمل داد و جواهر سواره و پياده او را مأخوذ داشته با هزار سر ماديان مراجعت نمود ، بعد از آنكه لطفعلى خان به بنادر فارس رفت باز استعدادى پيدا كرده با جماعتى قليل به تسخير شيراز آمد و به منزل گويم ( جويم ) فرود آمد . از بيانات تاريخ زنديه « 1 » چنان معلوم مىشود كه چون موكب شاه شهيد آقا محمد خان از آذربايجان به طرف عراق مىآمد ، در قزوين عريضهء حاجى ابراهيم خان رسيد كه از واقعهء لطفعلى خان و تصرف اهل اردوى او در سميرم و انصراف او به شيراز و منع كردن او از دخول به شهر و رفتن به قلعهء زرقان پنج فرسنگى شيراز بشارت داده و استعداد خواسته و استمداد كرده بود . ابراهيم خان شيرازى چون خبر آمدن او را شنيد بر خود ترسيد از مصطفى خان قاجار استمداد نمود ، بعد از چند بار زدوخورد ، مصطفى خان شكست خورده وارد شهر شيراز شد ، باز حاجى ابراهيم خان صورت حال را بدست مسرعى بادپيما معروض خدمت شاه شهيد آقا محمد خان نمود ، برحسب فرمان همايونى ايندفعه جان محمد خان با پنجهزار كس مأمور شيراز شدند و چندين بار لطفعلى خان با جان محمد خان و مصطفى خان مصاف درداده شبيخون وارد آورد و در همين سنه آقا محمد شاه از تبريز به طهران مراجعت فرمود .

--> ( 1 ) - تاريخ زنديه ، يا تاريخ گيتىگشا ، كتابى تاريخى به فارسى از ميرزا محمد صادق موسوى اصفهانى متخلص به نامى ، كه در سال 1204 ه . ق . وفات يافته ، مشتمل است بر تاريخ سلسلهء زنديه از آغاز تا سال 1200 ه . ق . و در موضوع خود معتبر مىباشد ولى از جهت نثر فارسى قدرى مغلق و پر استعاره و كنايه است . بر تاريخ گيتىگشا دو ذيل نيز نوشته شده است .